Επειδή ζούμε σε μία κατεξοχήν εποχή σύγχυσης και γενικής ισοπέδωσης των πάντων, πολλοί χριστιανοί θεωρούν ότι το να πιστεύουν απλώς στο Θεό είναι αρκετό. Έτσι καθησυχάζουν την ταραγμένη τους συνείδηση, τακτοποιούνται ψυχολογικά και δεν έχουν καμία διάθεση για πνευματικό αγώνα και για αντιμετώπιση των κάθε λογής πειρασμών.
Άπαξ και διαπαντός πρέπει να τονίσουμε ότι άλλο πράγμα είναι το πιστεύω και άλλο το είμαι πιστός. Άλλωστε καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίσσουσι (Ιακωβ. 2,14). Οι άνθρωποι που απλά πιστεύουν σκέπτονται τον Χριστό μόνο το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Δεν έχουν έργα πίστεως. Προσβάλλουν τον Χριστό ταυτίζοντάς Τον με την ομπρέλα ή με έναν δικηγόρο, ο οποίος πρέπει να μας απαλλάξει από μια δυσάρεστη κατάσταση και μετά να τον εξαφανίσουμε, μέχρι την επόμενη αναποδιά, όπου πάλι θα τον θυμηθούμε. Όσον αφορά την ομπρέλα, αυτή τη θυμόμαστε μόνο στην κακοκαιρία, ενώ στον αίθριο καιρό την έχουμε πεταμένη σε κάποια σκοτεινή γωνία, να περιμένει την επόμενη βροχή, για να την ξαναθυμηθούμε.
Από την άλλοι οι πιστοί σκέπτονται τον Χριστό κάθε μέρα, προσεύχονται σ'Αυτόν και Τον αφήνουν να οδηγεί τη ζωή τους. Δεν γκρινιάζουν και έχουν μια ανεξήγητη χαρά αφού ζουν από τώρα τη βασιλεία των ουρανών. Τώρα τις αγιασμένες ημέρες της Μ. Εβδομάδας οι ναοί θα γεμίσουν από πιστεύοντες ενώ σε μια απλή καθημερινή Κυριακή θα βρούμε τους πιστούς. Ευλογημένη Ανάσταση να έχουμε.
π. Χριστόφορος Χρόνης
Δρ. Θεολογίας, Μ.Α. Φιλοσοφίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου